คนทวงนี้ไม่ใช่ใครเลย นอกจากพี่ริว จริงๆนะ มาตามทวงถึงในฝันเลย

  แหะๆ เรื่องของเรื่อง เมื่อคืนก่อนฝันถึงริวอิจิ ในวันคอน ราวกับmeet and greet RK เพราะใกล้กันแบบแทบจะนั่งคุย ไม่ได้เหมือนกับความเป็นจริงที่ว่า ตั๋วอารีนา แต่อารีนาหลังสุด เหอๆ ย้อนเวลากลับไปประมาณครึ่งเดือนก่อน 

 

ริสต์มาสอีฟปีก่อน (โห เหมือนจะนานเนอะ) ขอสารภาพเลยว่า วันนั้น อารมณ์ยังไม่บิวท์ไม่ขึ้น เพราะตอนเดือนสิบสองทั้งเดือน จะเป็นแนวว่า ดูๆให้เสร็จๆ ไปเหอะ (เรื่องมันเยอะ) ถึงขนาดว่า วันคอนยังไปพาน้องพาเพื่อนไปชอป แถมลากยาวกินบุฟเฟ่ต์ต่อ จนเพื่อนผู้ถือตั๋ว โทรมาจิกว่า "วันนี้จะดูไหมเนี่ย คอนเสิร์ต LUNA SEAน่ะ"

แหะๆ

 

   

ตอนเดินไปหน้าโดม เห็นมหาชนนับหมื่นต่อแถวแล้วแอบเครียด เพราะนึกว่ามันตั้งแถวเตรียมเข้าไปดูคอนแล้วเรอะ ป่าวคะ แถวซื้อของ ที่หมีบ้าใช้วิชามาร ฝากคนอื่นไปซื้อมาก่อน

 

 

มุ่งหน้าหาแบนเนอร์ชาวไทย ที่สีแดง แรงกว่าใคร (3เท่า)

 

 

 

จ๊าะแจ๊ะถ่ายรูปเป็นพิธี ก็แตกตัวทางใครทางมัน ซึ่งประตูที่นัดเจอกันมัน 22 แต่ตั๋วหมี 25  แหม ใกล้จัง ใกล้กันตั้งครึ่งโดมแน่ะ

แถมต่อลากไปลากมา ผิดแถวกันอีก แต่ตอนเข้าโดมด้านอารีน่า บรรยากาศมันช่างผิดกับเมื่อ 7 ปีที่แล้วเหลือเกิน

สมัยนู่น โน่นแน่ะคะ ชั้นสามไกลแสรดดดดดดดดด เห็นบรรดาท่านๆ เท่าปลายก้อย คราวนี้คงน่าจะเห็นชัดขึ้นเป็นนิ้วชี้แทน 

 

พอเข้ามาในโดมอาการตื่นเต้นเริ่มบิวท์มาแหละ (สตาร์ทได้ช้ามากเลย คนอื่นเขาคึกกันเป็นเดือน) ไฟดับเท่านั้นแหละ รู้สึกว่า หัวใจเต้นแรง ราวกับจะได้เจอคนรักเก่า (ว่าไปนั่น แต่มันก็จริงๆนะ :P) 

พอเห็นดวงจันทร์สีแดงก็กรี๊ดแบบไม่รู้ตัว พอคำว่า LUNA SEA ขึ้นบนหน้าจอเท่านั้นแหละ สัญชาติญานเก่าก็กลับมาพร้อมๆกับที่อินโทร LoveLessขึ้น  

สารภาพว่า ตอนดูนี้มองมั่วไปหมด ทั้งริวทั้งโนะ เพราะว่า iNORAN ช่างBrightly จนแสบตาเลย ริวก็ริวอ่ะ ไม่ใช่คาวามุระอย่างที่หวาด

กับคำพูดของริวที่บอกว่า ที่ทุกๆคนมารวมตัวกัน คนที่ตื่นเต้นที่สุดก็คงไม่พ้น เราทั้งห้า ก็กรี๊ดแทบแตก

ก็เข้าใจนะ การที่จะได้กลับมาเจอแฟนๆ 55000 คนในที่เดียวกัน มันแบกทั้งความกลัว ความตื่นเต้นที่จะได้กลับมาเจอคนที่รักกันขนาดนี้ มันต้องสุดๆ อยู่แล้วล่ะ

สารภาพ2 คอนนี้ J กับSUGI ไม่ค่อยได้ใจเลย ขนาดแฟนป้า ยังบอกเลยว่า รู้สึกเหมือนกัน แต่ต้องกราบขออภัย J ณ ที่นี้ด้วยคะ เพราะพอ Face to Face หมีบ้ารู้สึกได้เลยว่า โดนพลังเบสส์ J ตบหน้า จนต้องสำนึกผิด

หรือเพราะโดนริวบอกก่อนเริ่มว่า ตอนนี้โดมค่อยๆเล็กลง เราค่อยๆใกล้กันมากขึ้นก็ไม่รู้สิ เลยรู้สึกพลังที่ส่งมาอย่างเต็มที่

ทำไมดูClip แล้วเพลงนี้ สะโพกริวกับเจมันพลิ้วไม่เเพ้กันฟะ

สำหรับ Sugizo เล่นเหมือนคนแบกภาระ ไม่สะใจอย่างที่เคยเห็น (แต่ไหงดู CLIP แล้วมันเหมือนเดิมวะ) หรือว่า ป้าส่งพลังมาหาเราไม่ถึง เอ.... หรือว่า เราไม่รับวะ มัวแต่ไปรับของริวกับโนะ ห้าห้หา

Shinyaaaaaa รักสุดๆ ตอนDrum Solo เนี่ยแหละ ยังมีเล่นมุกด้วยน่า ผ่านไปเจ็ดปี อายุก็เพิ่มแต่พลังชินยะไม่เปลี่ยนเลย สุดยอดดดด

ตอนที่ตะโกน Shinya Shinya มันเยี่ยมวะ

คอนนี้ มีหลายเพลงที่ไม่คิดว่าจะหยิบมาเล่นอยู่หลายอยู่ แต่ที่กรี๊ดสุดคงเป็น RA-SE-N เพราะไม่คิดว่า พี่ริวจะมามัวเมากับตัวเองให้ดู กับ True Blue

โอย ตอนหนุ่มๆ wincest ดึงสมาธิไปกลางทาง จะกลับมาเขียนต่อไงดีวะเนี่ย

คอนนี้สมชื่อ one night dejavu มาก เพราะว่า นอกจากทางวงจะขี้เกียจทำ motion graphic ใหม่แล้ว แฟนๆ อย่างหมีก็ใช่ย่อย เพลงไหนมา ตามได้หมด ท่าทาง จังหวะกระโดด ร้องตาม เรียกว่า เจ็ดปีผ่านไปก็จริง แต่เพลง@LUNA@SEAมันฝังลงไปใน DNA จริงๆนะ

ทั้ง drum solo, Bass solo สุดยอด

tonight ก็เป็นเพลงของอิโนะเลย แบบคึกสุดๆ มันสุด คอนครั้งนี้อิโนะยิ้มแบบบบบบบ อ๊าคคคคคคคคคคคคคค

 

ตอนฟังเสียงริวร้อง  I for you ก็เข้าใจในความหมายของคำๆนี้ ขึ้นเยอะเลย

kokoro ka ra I for U

ตอนร้อง kiyoshi no yoru ก็สุดๆ ร้องรอไปจนร้องได้แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่า ริวช่างกล้า กล้าที่จะเอา white christmas มาร้อง ประสบการณ์โดมครั้งแรกไม่ได้สอนใช่ไหมว่า สำเนียงมันสำคัญนะแก

แล้วเพลงหลั่นล๊าก็มา ชอบจังเวลา slave โบกมือพร้อมกันใน In my dream

SR ใน Believe นี้กรี๊ดดดดด ลากเลือดเลยยย

ตอน Encore2 พอริวบอกให้ทุกคนเงียบเสียง แล้วตะโกนบอกทุกๆคน โดนไม่ผ่านไมค์ยังก้องอยู่เลย วินาทีนั้น รู้แล้วว่า ทำไมสิบปีก่อน เราถึงรักคนๆ นี้มากๆ น้ำตาไหลเลย ไม่ดิ ร้องไห้เลยต่างหาก เรียกว่าช็อตนี้เป็นช็อตที่ประทับใจที่สุดในคอนเลย แบบว่า ภูมิใจวะ ที่เป็น ryu slave

ริว ชั้นรักแกวะ

ตอนได้ยินเสียงไวโอลินของ Mother แล้ว ความรู้สึกว่า Sugizo แม่งโคตรเท่ห์ก็กลับมาแฮะ

ตอนที่ริวแนะนำตัว ริวจะบอกว่า เบสที่เจ๋งที่สุดในโลก มือกลอง มือกีต้าร์ที่เจ๋งที่สุดในโลก เลยโดนJ แกล้งกลับว่า ริวเป็นนักร้องที่เจ๋งที่สุดในจักรวาล (Ujuichi) อย่างฮา มุกนี้ใช้ได้เลยพี่ตี๋

อิโนะก็ยังงกคำพูดไม่เปลี่ยนเหมือนเดิม คราวนี้ยกมือกากบาท ไม่พูดให้เห็นเต็มๆเลย อิโนะะะะะะะะะะ ทำไมทำกันงี้ แต่เอาวะ ยิ้มเผื่อไว้สามปีขนาดนี้ ยอมก็ได้

อังกอร์สุดท้ายตามรูปแบบที่มันส์สุดๆ ไม่อยากให้จบเลย ตอนตะโกน I WISH นี้ก็สุดยอด รู้สึกว่าเต็มอิ่มมาก (แต่ได้อีกก็ดี) น่าเสียดายว่า สายรุ้งก็ยังคงมาไม่ถึงเราอยู่ดีห้าห้าห

แต่แบบว่า ทำไมตอน sei no ริวไม่เตือนไม่อะไรเลยคะ รีบไปไหนนนนนน

รีวิวกระท่อนกระเแท่น โปรดอภัยโดนดึงสมาธิไปกลางทาง แถมเวลาผ่านไปนานเหมือนกันเลยขาดๆ หายๆ

 

ตอนนี้เข้าใจอย่างลึกซึ้งกับคำหมายที่แท้จริงของ The Passion within our heart forever แล้วคะ ไม่เสียแรงที่รอมาตลอด 7 ปี

จบงานมีสะใภ้ด้วยล่ะ เจอฝรั่งหล่อหน้าตาดี ใจดีอีกต่างหาก ตอนเดินออก โรบาโตะคุง แกเป็นแฟนสุงิ เป็นอเมริกันชนที่ร้องเพลงร็อคญี่ปุ่นได้ พูดไทยได้สามประโยค แต่ชัดโคตรรรรรรรร

เดินเม้าท์มาตลอดจนถึงทางออก เสียดายจับถ่ายรูปไม่ทัน T_T

เรียกว่า เรื่องที่พูดต่อจากคอนวันนี้ เป็นเรื่องพ่อหนุ่มคนนี้ตลอดทริปเลย ไม่เชื่อไปถามเพื่อนร่วมทริปได้นะฮ้าาาาา

 

เสร็จแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววว กลับไปหาแซมกับดีนต่อ

เจร้ยยยยย

 

 

 

edit @ 12 Jan 2008 23:00:58 by tapum

 

 

ว่าแต่ exteen เป็นเหี้ยนอะไรคะ จะเอาไงกะกรู หา!!!!!

edit @ 13 Jan 2008 10:05:15 by tapum

edit @ 29 Jan 2008 10:38:55 by tapum

edit @ 3 Oct 2008 23:28:32 by tapum

Comment

Comment:

Tweet

น้องเขียนอินดีจัง big smile

#5 By nomorebrain on 2008-01-22 23:22

คนตรึมมมมมwink

#4 By nonworld on 2008-01-21 16:30

ถ้าของมิ้นพร่ำพรรณา ของพี่คงเป็นละครหลังข่าวแล่ว

รีพอร์ทได้ใจว่ะไอ้น้องเลิฟ

#3 By kiyono on 2008-01-14 23:54

นึกว่าจะเซ็นจริงๆว่า คอนไม่สนุกมีเรื่องแน่ ซะอีก 55

จะบอกว่าเมื่อคืนมาอ่านทำไมไม่มีเปิดคอมเม้น งงงงง

รีวิวสั้นๆ แต่ได้ใจความ (ไม่เหมือนเราอัดดีเทล น้ำท่วมทุ่ง พร่ำพรรณา กิกิ) double wink

#2 By chibi on 2008-01-13 21:38

ขอเจิมพี่ รีวิว เจ๋งค่ะ สุขใจเมื่อได้อ่านbig smile

#1 By tuanim on 2008-01-13 11:46