~いま、会いにゆきます~ ...คำสัญญาในฤดูฝน
posted on 14 May 2005 17:09 by tapum in Moiveล่าสุด ล่าสุด ไปดูหนังเรื่อง ima, ainiyukimasu หรือ Be with you สนใจตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องย่อเลย ตอนแรกนึกว่าเป็นหนังครอบครัว แต่พออีคุณแฟล็กซ์ ไปดูแล้วมาบอกว่าเป็นหนังรักก็งงๆ แถมบอกว่า ดูแล้วอยากมีครอบครัวมากๆ สรุปว่ามันเป็นหนังรักนี้หว่า

บทเริ่มของหนังเล่าเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของสองพ่อลูกที่เป็นไปอย่างทุลักทุเล หลังจากการไปของแม่1ปี
เพราะตัวทาคุหรือพ่อของยูจินั้นมีบุคลิกที่แตกต่างไปจากคนอื่น ทาคุมักจะเอ่ยปากขอโทษยูจิเสมอ แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่ทุกครั้งยูจิก็จะให้กำลังใจกับพ่อว่า ไม่เป็นไร
เด็กชายมีคำสัญญากับแม่ว่า "เมื่อวันที่ฝนตก เราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง" ยูจิก็ได้แต่หวังให้ฝนตกลงมาเร็วๆ เด็กน้อยเฝ้าทำตุ๊กตาไล่ฝนคว่ำหัวลง ซึ่งหมายความว่า "ขอให้ฝนตก" แทนที่จะเป็น "ขอให้ฟ้าใส" เพราะนั้นหมายความว่าเขาจะได้พบกับแม่เร็วขึ้น

ทาคุเองก็เฝ้ารอฤดูฝนไม่ต่างจากลูกชาย ฟังดูออกจะแปลกทั้งๆที่ ทาคุนั้นโตขนาดมีลูกแล้ว และเขาก็ทำใจได้กับการจากไปของภรรยา แต่ยังคงเสียใจที่ตัวเองไม่สามารถทำให้ภรรยามีความสุขไม่ได้
ถึงอยากนั้น ทุกครั้งที่ยูจิถามว่าเมื่อไหร่ แม่จะกลับมาจากดาวอาร์ไคว์ฟ เหมือนกับหนังสือภาพที่มิโอะวาดไว้ให้กับลูกชาย เขาก็ยังยึดคำตอบที่มิโอะให้ไว้กับเขาก็จากไปทุกครั้ง
"เพราะมิโอะไม่เคยโกหก"
ในที่สุดวันแห่งสัญญาก็มาถึง สองพ่อลูกเดินเล่นในป่าแห่งฝน เพื่อไปยังสถานที่ร้างที่ทั้งครอบครัวไปเล่นด้วยกันบ่อยๆ

ยูจิพยายามหาความลับที่เคยมาซ่อนไว้กับแม่ แต่เด็กน้อยจำไม่ได้ว่าเขากับแม่ซ่อนมันไว้ตรงไหน
ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมานั้น คำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ก็เกิดขึ้น สองพ่อลูกได้พบกับคนที่รักที่สุด....
คนตรงหน้าคือ มิโอะ แต่ว่า เธอนั้นกลับไม่มีความทรงจำใดๆ ทั้งนั้น
แต่สำหรับสองพ่อลูก เพียงได้พบกับ ก็เกินกว่าปาฏิหารย์ไหนๆจะทำให้เกิดขึ้นจริงได้
ถึงมิโอะจะไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นใคร เธอก็รับรู้ได้ว่า สองคนที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นรักเธอมาก อย่างไม่ต้องสงสัย
แต่เธอก็ยังอดจะเขินอายกับคนบอกว่าเธอคือภรรยาของเขา อย่าง ทาคุมิ ไม่ได้...
จนกระทั่งเธอได้ขอร้องให้เขาเล่าว่า ได้พบ ได้รัก ได้อยู่ ด้วยกันได้อย่างไร
เรื่องราวที่ดูเหมือนกับการ์ตูนผู้หญิงทั่วไป ที่ฝ่ายชายบอกว่า ตัวเองได้ตกหลุมรักกับหญิงสาว และได้รู้จักกันตั้งแต่ ม.ปลาย ทั้งๆที่ได้นั่งข้างๆกันถึงสองปี แต่ก็ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งไปกว่าเพื่อนร่วมชั้น
จนแม้กระทั่งเรียนจบและแยกย้ายกันไป ชายหนุ่มก็ยังต้องใช้เวลาเป็นปี กว่าจะรวบรวมความกล้าที่จะโทรไปหามิโอะอีกครั้ง ด้วยข้ออ้างที่ดูไม่เข้าท่าว่า ช่วยเอาปากกามาคืนด้วย
แต่นั้นก็เป็นจุดเริ่มความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ บางทีความอบอุ่นจากมือของชายหนุ่มเองที่ทำให้หญิงสาวเริิ่มหันมามองเขา
ความรักของคนทั้งคู่ดูอ่อนหวานและมีความสุข จนกระทั่งวันนึงทาคุก็ได้รับรู้ว่าตัวเองมีระบบประสาทที่มีปัญหา มันทำให้เขาคิดได้ว่า คนอย่างเขาไม่มีทางคู่ควรกับมิโอะ และเขาก็พร้อมจะจากไปเพื่อให้หญิงสาวมีความสุข
ทาคุกับมิโอะจากกันด้วยความปวดร้าวไม่แพ้กัน และทั้งคู่ก็ทนไม่ได้ที่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
เมื่อเขาบอกมิโอะว่า เขาไม่เหมาะกับเธอ แต่เธอกลับบอกว่า เขากับเธอเหมาะกันที่สุดต่างหากและมันต้องเป็นอย่างนั้น
เรื่องราวในอดีตที่ทาคุเล่าให้มิโอะนั้น ทำให้มิโอะตกหลุมรักทาคุอีกครั้ง....

แม้กระทั่งความสุขก็มีวันสิ้นสุด ไม่ต่างอะไรจากฤดูฝนที่ผ่านมาในช่วงเวลาเพียงไม่นาน......
ในที่สุด ยูจิก็สามารถเจอไทม์แคปซูลที่แอบไปฝังไว้กับแม่สองคนเจอ สิ่งนี้เองที่ทำให้มิโอะได้รู้ว่า จริงๆแล้ว ตัวเธอคือคนที่ได้จากไปแล้ว
และเมื่อรู้ว่าวันที่ฟ้าใส แสงแดดส่องสว่างอีกครั้ง ความสุขที่เธอได้กลับมาพบนั้ันก็จะจากไหนไป เหมือนไอน้ำที่ระเหยไปเมื่อเจอแดด
ครั้งนี้เธอตัดสินใจว่าต้องทำให้ทั้งสองคนมีความสุขให้ได้ในเวลาที่เหลืออยู่ ดูเหมือนทั้งทาคุและยูจิก็รู้ดีว่า เวลาของมิโอะเหลืออยู่เท่าไหร่

แม้จำนวนของตุ๊กตาไล่ฝนคว่ำหัวนั้นจะเพิ่มจำนวนมากขึ้น แต่วันเวลาแห่งความสุขกลับลงน้อยลงไปเรื่อยๆ
ถึงอย่างนั้ันพวกเขาทั้งสามได้ใช้ชีวิตรวมกันอย่างคุ้มค่า
มิโอะสอนให้ยูจิดูแลตัวเองและพ่อให้ดี เพราะเธอรู้ดีว่า ทาคุนั้นเป็นอย่างไร เธอปลูกดอกทานตะวันเพื่อระลึกถึงวันที่เธอและทาคุได้อยู่ด้วยกัน ทำแม้กระทั่งที่จะฝากคนทั้งสองให้กับคนอื่น....

เมื่อคำสัญญากำลังจะสิ้นสุดพร้อมๆกับแดดแรกของฤดูร้อนมาถึง ทั้ังสามคนก็รู้ดีว่า ถึงเวลาที่ต้องแจกจากกันอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้เป็นการจากไปอย่างไม่มีวันกลับแล้วจริงๆ
ถึงอย่างนั้นแล้ว ปาฏิหารย์ที่เกิดขึ้น ก็เป็นสิ่งล้ำค่าที่ยากจะหาอะไรมาแทนได้
มิโอะบอกกับยูจิว่า "บางทีสาเหตุที่ทำให้เธอกับทาคุได้รักกันก็เพื่อที่จะให้ยูจิได้เกิดมา"
จากภายนอกทาคุดูเป็นคนไม่เอาไหน แต่สำหรับมิโอะ ผู้ชายคนนี้ คือคนที่ทำให้เธอมีความสุขมากที่สุดในโลก
"ทาคุ อาจจะมาไม่ทันก็ได้ ก็ทาคุวิ่งช้าจะตาย" ยูจิบอกกับแม่เพราะกลัวว่าแม่จะหายไปก่อนที่จะได้เจอกับพ่อเป็นครั้งสุดท้าย
"ลูกไม่รู้หรอกว่า เมื่อก่อนพ่อเป็นคนที่วิ่งเร็วมากๆ" มิโอะพูดด้วยความมั่นใจ และทาคุก็ไม่ได้ทำให้มิโอะผิดหวัง เขามาทันได้เจอกับเธอเป็นครั้งสุดท้าย
การจากลาของทั้งสองไม่ได้เศร้าโศกที่ต้องจากกัน แต่ทั้ังคู่เอ่ยคำรักแทนคำลาให้แก่กัน พร้อมกับไออุ่่นของมือที่เกาะกุมกันไว้
เรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นความฝัน แต่ว่า...หลังจากที่ทาคุมิได้อ่านบันทึกเรื่องราวของมิโอะตั้งแต่อดีต ก็ทำให้เขารู้ว่า เขาทั้งคู่ต่างตกหลุมรักกันและกันโดยไม่รู้ตัวเลยต่างหาก แต่เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากการแยกทางกันครั้งแรกนั้น ทำให้ทาคุรู้ว่า มิโอะรักเขามากมายแค่ไหน.... กับคำพูดที่ว่า~いま、会いにゆきます~ ima , ainiyukimasu นั้น เท่ากับการบอกให้รู้ว่า ความรักของเธอที่มีต่อเขานั้นมันยิ่งใหญ่เพียงใด.....
SPOILED >>หรืเอเปล่าหว่า.... แต่ที่เล่ามาก้เล่ามาทั้งเรื่องแล้วอ่ะนะ
ไปๆมาๆ ไหงเขียนเป็นเล่าเรื่องทั้งหมดแทนซะงั้นล่ะเนี่ย จริงๆแล้ว พล็อตของหนังออกจะดาษๆ มีให้เห็นให้อ่านกันได้ไม่ยาก แต่ว่า จุดแตกต่างของเรื่องอยู่ที่ตอนจบที่ว่า มิโอะได้ตัดสินใจว่า เธอจะกลับมาใช้ชีวิตร่วมกับทาคุให้ได้ ทั้งๆที่ ถ้าเธอเลือกที่จะเดินทางอื่น จุดจบจะไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น แต่เพราะความสุขของเธอคือ การได้อยู่กับทาคุใกล้ๆ นี่นา ที่ทำให้เธอเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเขา
ดูแล้วรู้สึกว่า ทำไมความรักมันยิ่งใหญ่อย่างงี้ จะมีใครรักกันได้อย่างนี้จริงๆเหรอ ดูตอนแรกแล้วจะรู้สึกว่าทาคุต่างหากที่รักมิโอะมากกว่า เพราะภาพที่จับใบหน้ามิโอะแต่ละครั้ง จะทำให้รู้สึกเหมือนมิโอะรำคาญหน่อยๆ แต่พอเล่าเรื่องผ่านมุมมองมิโอะก็ทำให้รู้ว่า มิโอะก็รักทาคุไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อเธอเลือกทางเดินที่รู้จุดจบอยู่แล้ว
เป็นหนังที่ภาพสวยมากๆๆๆๆๆ สีเขียวที่คุมโทนไปพร้อมกับสายฝนโปรยทั้งเรื่องเลย ในความรู้สึกสดชื่น แต่ปนเศร้าๆ ไงไม่รู้
นางเอกน่ารักมากๆ หน้าตาออกดื้อนิดๆ เหมาะกับบทด๊ ส่วนพระเอก ไม่หล่อเลย แต่ดูเปิ่นๆ ทื่อๆ ใสๆ ทำให้ชอบได้่ง่ายๆ แต่คนที่น่ารักที่สุดก็คงไม่พ้น ยูจิคุง ที่เล่นได้สดใส อินโนเซนท์ เวลาที่เรียก ทาคุ เนี่ย น่ารักมาก แต่ทำไมเด็กคนนี้ถึงเรียกพ่อตัวเองด้วยชื่อห้วนๆนะ สงสัยมิโอะเป็นคนสอนมาแน่ๆเลย
ไม่แน่ใจว่า คนที่เล่นเป็นครูของยูจิคุง จะเป็นคนเดียวกับคนที่เล่นเป็นแม่ของอากิระ ใน Nobody Know หรือเปล่า ถ้าใช่ล่ะก็ ไอ้การที่ตัวละครออกจะแปลกๆ ลอยๆ ไม่เหมือนคนเป็นครูก็ดูมีเหตุผลนะ
มีคนบอกว่า ตอนนี้ พระเอกกะนางเอกกะลังจะแต่งงานกันนอกจอด้วย น่ายินดีๆ
เมื่อวาน เมื่อวานพลาดซะแล้ว ว่าจะแค่ไปกินโอโคโนมิยากิกับพวกพี่แก้วพี่หนิง กดเงินมา แต่ไหงมันกลายร่างมาเป็น Arena หน้าปก StarWars นะ ได้ปกHayden มา เหอๆ แพงชิเป๋งเลย 595แน่ะ แต่ของแถมนึ้สุดวาบหวิวเลยน่าจะบอกให้
Movie : Ima, Ainiyukimasu~ Be with you~
Music : Dearest Love >>> L'Arc~en~Ciel

(ตอนนี้แก่กล้าพอแล้วรึ อิอิ) แต่ตอนไปดูที่ลิโด้แอบจับได้ด้วยว่าคนแปลแปลมั่ว..เก่งเป่า?
ชอบรูปสามคนจูงมือกันอะ ดูอบอุ่น มีความสุขดีจัง
#1 By Albus on 2005-05-14 19:57