3วัน 3เรื่อง

posted on 07 Feb 2005 00:51 by tapum in Moive

โห 3วันที่ผ่านมา มีเรื่องอะไรให้พูดถึงเพียบเลยอ่ะ พูดเรื่องไรก่อนดีวะเนี่ย เอาเป็นว่า ตามลำดับและเวลาดีกว่าเนอะ ถึงจะอยากเขียนเรื่องที่เพิ่งเกิดมาก่อนก็เหอะ

FDriday night 040205

เริ่มจากไปถล่มสุกี้กะพวกยุ้งแล้วเลยไปต่องานGift ที่มหาลัยซึ่งพูดได้เต็มปากเต็มคำว่า กร่อย.... ไม่มี...ไม่มีอะไรเลย แม่กระทั่ง Concept
ไปแล้วก็เหวอๆนะ คือไปมาก็เกือบทุกปีมันต้องมีอะไรบ้างที่ต้องเตะ อยากเสียเงิน แต่นี้ไม่เลย กลายเป็นว่าของที่ซื้อก็คือช่วยน้อง แถมไปเจอชิ้นงานที่เห็นแล้วก็อึ้งไป
ว่าทำออกมาได้ไง ไม่อายเลยเหรอ ไอ้กำไลพลาสติกง่อยๆน่ะ เห็นแล้วแย่วะ ส่วนของอื่นๆ ก็ไปหาเอาที่สวนก็ได้ สวยกว่า ถูกกว่าอีกต่างหาก เห็นอย่างนี้ก็เริ่มกลัวแล้วสิ

อยู่ไปได้สักพักเจอพวกนิเทศ โห แก็งค์ตลกเหมืนอเดิมไม่มีเปลี่ยน ฮาไงก็อย่างงั้น นั่งอยู่สวนแก้วสักพักก็ไปต่อที่ข้าวสาร เอ่อ หงุดหงิดมาก ไอ้วง Pheonix เนี่ย
มันไม่มีแผ่นปั๊มในสากลโลกใช่มั้ย ตามมาทุกที่จนความหวังสุดท้ายที่ข้าวสารยังไม่มี เท่ากับว่า ถ้ากูไม่ควักซื้อแผ่นจริงก็ให้ โหลดสถานเดียวใช่มั้ย

Saturday Afternoon 050205

ไปเปี่ยมอยู่เพียงลำพังกับหนังที่นึกว่าต้องรอถึงปี 2046 ถึงจะได้ดู ไม่ขอพูดอะไรมาก เอาเป็นว่าของ Up มาก่อน ไม่พูถึงเรื่องย่อด้วย แต่จะ พูดแต่ส่วนที่ประทับใจอย่างเดียว

จะว่าไงดีล่ะ ชอบไหม? ชอบ.. ภาพสวย ลุ่มลึกแล้วก็เปลี่ยวเหงา แต่มางานนี้รู้สึกว่า มันไม่ได้เหงาอย่างเดียว มันจมจ่อมอยู่กับความรักที่ผิดหวัง แล้วทำให้กลายเป็ฯการทำร้ายคนอื่นอย่างน่าเห็นใจ

ตัวละครที่ชอบที่สุดก็ไม่พ้น...อาเฟย์

เรื่องนี้อาเฟย์ดูอ่อนหวาน น่ารักมากๆๆๆๆ ตกหลุมรักผู้หญิงคนเดิมเป็นครั้งที่สอง แต่ไงได้ ก็เธอมีสเน่ห์จริงๆนี่นา ชอบตอนที่เธออยู่ในโลกความจริงมากกว่า โลก2046 แต่กลับประทับใจฉากที่เธอเผ้านึกถึงคำถามของ คิมูระ ในรถไฟอย่างช่วยไม่ได้

"คุณจะช่วยเปลี่ยนตอนจบของ 2047ได้ไหม เธอว่ามันเศร้าเกินไป..."

"ผมคิดว่าผมไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองได้"

ส่วนที่คนสอง ก็คือ คิมุทาคุ

บอกไว้ก่อนว่า ไม่ได้เป็นแฟนคิมุระ ทาคุยะคนนี้นะ ออกจะติดหมั่นไส้ใสนช่วงแรกด้วยซ้ำ แถมไม่เคยได้ติดตามดูผลงานการแสดงของคนนี้อย่างจริงจังเท่าไหร่ แต่พอได้ดูเรื่องนี้แล้ว โดนสิเน่ห์ของตานี้อัดเข้าไปเต็มๆเลย ยิ่งฉากที่เฝ้าถามให้อาเฟย์ไปด้วยกัน สายตาที่เว้าวอนนั้น ทำให้รู้สึกน่าสงสารบอกไม่ถูก

"ความรู้สึกของผมเมื่อหกปีก่อน ยังคงเป็นสายรุ้งที่สวยงามทอดวางอยู่ จนกระทั่งถึงทุกวัน สำหรับคุณแล้ว สายรุ้งนั้นได้สจางไปแล้วหรือเปล่า"

คนที่ 3 พี่เหลียง

กลายเป็นว่าอดรู้สึกไม่ดีกับตัวละครตัวนี้ไม่ได้แฮะ เพราะเป็นเหมือนคนที่เจ็บคนเดียวไม่พอแล้วยังต้องลากคนอื่นมาเจ็บด้วย แต่ก็น่าสงสารอยู่ดี โจวมู่หวันเป็นคนที่ยึดติดกับอดีต ไม่สามารถจะลืมซูไหล่เจินคนแรกได้ ไม่ว่าจะเจอซุไหล่เจินคนที่สอง คนที่สาม ก็ไม่สามารถมีใครมาทดแทนได้

"คุณเคยถามว่า มีอะไรบ้าง ที่คนเราไม่สามารถให้ยืมกันได้"

คนที่ 4 จางจื่อยี่

เป็นรักที่รุนแรงและได้รับผลกระทบจากการผิดหวังในรักของโจวมู่หวันมากที่สุด ไป๋หลินกลายเป็นเหยื่อของโจงมู่หวันอย่างน่าสงสาร เผ้าที่จะเรียกร้องดึงดันให้ได้ความรักตอบแทน แต่ผู้ชายที่เธอรักยังคงขังตัวเองไว้กับอดีต ไม่รู้ว่าไป๋หลินจะต้องกลายเป็นคนที่เฝ้าวนจมกับความรักเหมือนกับผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า

"ไม่เป็นไร ฉันคิดแค่ 10เหรียญ ถือว่าคนรู้จักกัน"

คนที่ 5 LuLu , MiiMii

ผู้หญิงอีกคนที่ไม่ต่างอะไรจากโจวมู่หวัน ที่เฝ้าตามหากับความรักในอดีต ไม่ว่าจะทำอย่างไงเธอก็ไม่สามารถครอบครองนกไร้ขามาเป็นของตัวเองได้เลย โดยไม่ยอมมองดูว่าคนข้างกายนั้นเป็นอย่างไร

หลิวเจียหลิงตอนเป็นหุ่นยนต์ดูสเน่ห์ดึงดูดมากกว่าตอนที่เป็ฯมนุษย์ซะอีก แถมเสื้อผ้าก็สวยมากๆๆ

"คุณจำได้ไหมที่คุณเอาแต่เล่าถึงอดีตคนรักเก่าของคุณ น่าเสียดายที่เขาอายุสั้นไป"

คนที่ 6 กงลี่ ซูไหล่เจิน คนที่สอง

เหยื่อจากอาการจมรักของโจวมู่หวันอีกคน ยิ่งชื่อเหมือนกัน ก็ยิ่งทำให้โจวมู่หวันไม่สามารถลืมได้

"ไว้เมื่อไหร่ที่คุณลืมได้ เราคงได้พบกันใหม่"

หนังของหว่องกาไวยังเต็มไปด้วยภาพสวยๆ คำพูดเท่ห์ที่เรื่องนี้มีมากมายจนอยากจะถอดไดอาล็อคมาเก็บไว้

: คู่มือผู้โดยสารบอกไว้Area 1224-1225 อากาศจะเย็นเป็นพิเศษ ขอแนะนำให้ผู้โดยสารหาคนมากอดเพื่อเพิ่มความอบอุ่น เพราะว่า 1224และ1225 คือวันก่อนคริสต์มาสและวันคริสต์มา ผมคิดว่าสองวันนี้เราไม่ควรจะอยู่เพียงลำพัง

: ในอดีตเมื่อคนเรามีความลับที่บอกใครไม่ได้ เขาจะปีนขึ้นเขาแล้วไปเจาะรูต้นไม้เพื่อกระซิบบอกความลับลงไป แล้วจึงเอาโคลนมกลบรูไว้ให้มิด แล้วความลับที่บอกใครไม่ได้ก็จะคงอยู่ตลอดไป

เอาเท่าที่นึกออกเท่านี้ก่อนแล้วกัน ตอนที่ออกจากดรงก็ยังมึนๆเบลอๆว่า กูชอบเรื่องนี้หรือเปล่า แต่พอมานั่งนึกย้อนกลับไป แต่ละช่วงแต่ละของหนังก็ยิ่งชอบมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าความสนใจจะไปติดอยู่ที่อาเฟย์กะคิมุทาคุมากกว่าพี่เหลียงแต่ยังนังปลื้มหนังเรื่องนี้เหลือหลายเลย

ไว้พร่งนี้ค่อยมาต่อ Phantom of the opera ดีกว่า

MOVIE : 2046 , The Phantom of the opera

Fanfiction : House of party >>> Fire Strom